Gerard Visser

Gerards manier van lesgeven

Hoewel elke training anders is, hanteert Gerard ook vaste onderdelen. De basisbegrippen van het hartfilmpje en hartritmestoornissen passeren in vrijwel elke training de revue.

Daarnaast eindigt hij altijd met zijn favoriete onderdeel: ‘Cardio-Triviant’. Gerard: “Ik heb van de categorieën in het originele spel categorieën gemaakt die te maken hebben met het hart en ECG. Het spel is voor cursisten ideaal om de opgedane kennis direct op een competitieve manier te testen. Daarnaast vormen de vragen voor mij een kapstok om bepaalde thema’s nog eens extra uit te lichten. Ik geloof dat informatie beter blijft hangen als je er op een actieve manier mee bezig bent.”

Om zijn lessen nog interactiever te maken, stelt Gerard zijn cursisten ook veel vragen. Wanneer hij vertelt over het veelvuldig gebruik van de flipover tijdens trainingen, glimlacht hij: “Misschien is tekeningen maken op zo’n flipover ouderwets, maar het werkt supergoed om bepaalde hartafwijkingen inzichtelijk te maken.”

Van Jip en Janneke naar Einstein

Wat cursisten mee naar huis nemen van een training verschilt per keer, afhankelijk van de kennis die ze al hebben. Aan het begin van elke training projecteert Gerard een lijn op het scherm, met aan de ene kant een Jip en Janneke-poppetje en aan de andere kant een Einstein-poppetje. “Ik vraag de cursisten waar op de lijn ze zichzelf voor de training vinden staan qua kennis over het ECG. Aan het einde stel ik hen dezelfde vraag. Op die manier probeer ik te achterhalen of ze iets hebben geleerd van de training.”

Gerard benadrukt daarnaast na elke training dat cursisten regelmatig moeten blijven oefenen met het beoordelen van ECG’s. Doen ze dit niet, dan verwatert kennis namelijk al snel. Gerard: “Dat zie ik zelfs bij mezelf terug. Als ik een tijdje weinig oefen, wordt mijn kennis al vrij snel roestig.”

Memorabele momenten

De coronatijd vond Gerard qua lesgeven uitdagend: “Ik kan wel online lesgeven, maar het is niet waar mijn kracht ligt. Juist het persoonlijke contact in een klaslokaal is zo waardevol. Je kunt dan veel beter aanvoelen welke onderdelen cursisten lastig vinden.”

Over de vraag welk positief moment hem is bijgebleven, hoeft Gerard niet lang na te denken: “Ik heb een keer lesgegeven over de elektrische hartas – ingewikkelde materie voor veel verpleegkundigen. Met mijn tekeningetjes heb ik dit onderwerp inzichtelijk kunnen maken voor twee CCU en SEH verpleegkundigen van middelbare leeftijd. Beiden probeerden het al 30 jaar te begrijpen, maar pas tijdens mijn les viel het kwartje. Dat was voor mij natuurlijk een enorm compliment.”